Entradas

Mostrando las entradas con la etiqueta Leono Zamenhof

Aspazio: Postparolo

«Aspazio» esperantigita aperas en momento fortune elektita. Ĝi aperas tuj post la kvara kongreso esperantista, en kiu tiel elokvente estis proklamita kaj triumfis en la koroj de diversnaciaj kongresanoj idealo de internaciismo. Ĝi aperas samtempe en momento de kvardekjara jubileo de Svientoĥovski, kiam en Varsovio okazas kunveturo de liaj adorantoj. Ĉar la aŭtoro de l’ «Aspazio» dum sia longa mirege fruktodona laborado estis apostolo de vera internaciismo, tio signifas — de l’ ama alproksimiĝo de ĉiuj nacioj, celanta kunigi plej sanktajn inspirojn de diversnaciaj genioj en unu komunan sunon, en unu belegan harmonion, en kiu perdiĝos nenia tono originala kaj valora. Ĉar duaflanke, liaj polaj adorantoj, nun alportantaj al li festajn signojn de grandestimo kaj danko, per ĉi tio protestas kontraŭ mallarĝa kaj malnobla kalumnio, dum longaj jaroj persekutinte lin kvazaŭ malvarman kosmopoliton kaj egoiston, — lin, poeton-filozofon, kiu sciis kunigi varmegan amon al la progreso de l’...

Aspazio: Akto Kvina

AKTO KVINA Placo publika, sur ĝi parolejoj, ŝtonaj sidejoj kaj statuoj de dioj. Brua amaso da viroj kaj virinoj. SCENO UNUA REGNANOJ ATENAJ, MENONO, ELPINIKO, TUCIDIDO kaj DIOFITO. UNUA REGNANO Ĝis nun li ne volas akcepti ian ajn nutraĵon. Li tiel senfortiĝis, ke li ne povas sin teni sur la piedoj. DUA REGNANO Lin turmentas la konscienco. UNUA REGNANO Mi estas tre scivola, kion diros la ekspertoj elektitaj de la areopago? DUA REGNANO Ili devas tuj alveni. UNUA REGNANO Mi preferus ne esti juĝanto de tiu ĉi afero — ĝi havas ian nehonestan subŝtofon. Mi aŭdis, ke la Spartanoj intencas ree nin ataki. DUA REGNANO La ofendo de dioj tamen estas videbla kaj oni devas ĝin puni. ( Ili foriras. ) TRIA REGNANO ( alproksimiĝante ) Mi kredas al Periklo. Li ne amikiĝus kun ŝtelistoj. KVARA REGNANO Kaj mi ankoraŭ pli ne kredas al aristokratoj: kiun ili persekutas, tiu devas esti honesta homo. ( Ili foriras. ) KVINA REGNANO Sur la grenon...

Aspazio: Akto Kvara

AKTO KVARA (En la domo de Periklo.) SCENO UNUA LEJO, ASPAZIO kaj TEORO. LEJO Mi sciis apenaŭ pri tio, ke Periklo fine disbatis Samosanojn. ASPAZIO Kial do oni tenis vin tiel longe en malliberejo? LEJO Ili estis konvinkitaj, ke mi estas Aspazio kaj la ŝajnaĵoj fortigis ilin en tiu ĉi opinio. Ĉar kion signifis tio, ke mi alveturigis Mileton kaj donis al ĝia konsilantaro la oferitan de Diotimo monon por knabinlernejo — tion saman ja vi povis fari, des pli, ke tio estas via naska urbo kaj mi alvenis kun Periklo. TEORO ( al Aspazio ) Ĝis nun ĉirkaŭflugas Atenojn la famo, diskonigata verŝajne de Elpiniko, ke vi inklinigis Periklon al la milito kun Samoso por defendi Mileton. ASPAZIO Ne estas eble kalkuli, kiom da pinĉskaraboj falis sur min el kalumniaj buŝoj. Estas ja homoj, kiuj serioze diras, ke li ĉion faras sub mia inspiro. Vere, kian imagon havas la Atenanoj pri tiu granda homo, supozante, ke mi levas lin supren kvazaŭ infanon, por ke li estu pl...